Birds That Change Colour (BE)

“Small Faces meets The Kinks, meets Buffalo Springfield, Love, David Crosby en The Grateful Dead. (…) Een wilde rit met af een toe een puur en simpel countryliedje tussendoor om de gemoederen te bedaren.” HUMO over ‘Nova Albion’

Birds That Change Colour zeilt over de horizon met ‘Nova Albion’ (Fons Records, 2018). Het materiaal voor het nieuwe album schrijft een nieuw hoofdstuk in de immer onvoorspelbare kroniek van Koen Kohlbachers muzikale exploten. Het eerste album ‘On Recording The Sun’ lonkte naar de psychedelische folkrock uit de UK, de opvolger ‘On Recording Birds’ was een pastorale, akoestische luisterplaat opgenomen in de openlucht.

Met ‘Nova Albion’ wordt koers gezet naar de gelijknamige mythische landingsplek van de ontdekkingsreizigers aan de Amerikaanse westkust. Waar die zich precies bevond? Dat is hier van minder belang. Wat telt is de muzikale smeltkroes die deze stempel krijgt opgedrukt: Birds’ Britse DNA verstrengelt zich broederlijk met het Westcoast-geluid van de tegencultuur uit Laurel Canyon en San Francisco.

De songs baden in een ongehoord spectrum klankkleuren. Opwindende fuzzy riffs gaan samen met doorleefde country ballads, scheve blues verbroedert met melodieuze rock en funky grooves. Het derde hoofdstuk van Kohlbachers muzikale ontdekkingsreis klinkt weer helemaal anders dan al het voorgaande, maar tegelijkertijd blijft het onmiskenbaar en zonneklaar Birds That Change Colour.

Leo Hoeksema